Yeni

BENCİLEYİN GÖREN KİŞİ




Bencileyin gören kişi,
Ben sevdiğimin yüzünü.
Deli olup dağa düşer,
Yavı kılar kend'özünü.

Ben nicesi diyebilsem,
Cemali tertibin onun.
Kim can dudağıdır tadam,
Onun kılıcı tuzunu.

Her nereye varır ise,
O şirin huylu dilberim.
Yetmiş iki millete o,
Geçirir türlü nazını.

Kişi neyi sever ise,
Dilinde sözü o olur.
Keksiz söyleyesim gelir,
Daima onun sözünü.

Kişi kendi keki ile,
Dosta lâyık olmaz imiş.
Mahabbet burcunda o kor,
Âşıkların yıldızını.

Dertsizlere benim sözüm,
Benzer kaya yankısına.
Haldaşı bilir kişinin,
Gönlünde gizli râzını.

Bu Yunus'un gördüğünü,
Eğer Zühre göre idi.
Çalgıyı elden bırakıp,
Unutur idi sâzını.

Yunus Emreislam